Doğum günün kutlu olsun ey MUHAMMET MUSTAFA
Şefaat ettin yeryüzünde ,yaşayan tüm insanlara.
Allah bir diyerek,seni resul bilen,ümmet-i Müslümanlara,
Şefaatin eksik olmasın hanemden,bana ve çocuklarıma.

Doğum günün kutlu olsun ey,MUHAMMET MUSTAFA,
Nur yağdırdın kainata,bereket getirdin susamış topraklara.
Önder oldun,merhameti öğrettin,tüm yaratıklara,
Canlarına can kattın,sünnetini izleyen bütün insanlara.

Kendin için hiçbir dilek dilemedin,ulu rabbinden,
Ümmetinin derdi varken,bahsetmedin derdinden,
Gün doğmadan sen doğarsın,önce uyanan gönüllere seherden,
Gönül seni görmek ister,sünnetinle hayallerde yaşarken.

İslam sancağını göğe germeden,den hiç huzur bulmadın,
Doğruluğu hak yolunu,adaleti,KURAN ile ümmetine söyledin,
Den bizim resulümüz,ne biz sana,ne sen bize doymadın,
Kötülerin,kafirlerin,sözlerine uymadın ve oyuna gelmedin…

Cenup’tan,Şimale,Arap tan ,Rumeli’ne,elçi gönderdin,
Hıra dağlarında hak yolunda yürürken,çileler çektin,
Sen ümmetini düşündün,hep onlara himmet eyledin,
Resulümüz MUHAMMET hiçbir zaman ölmedin…
Selahattin ölmez

Kocasının çok hasta olduğunu,çalışamaz duruma düştüğünü ve yedi çocuğu ile birlikte aç kaldıklarını ve yiyeceğe ihtiyaçları olduğunu söyler.  
 
 
Manav ona ters bir şekilde bakarak derhal dükkanını terk etmesini ister.Kadın ailesinin ihtiyaçlarını düşünerek:
- 'Lütfen efendim' der. 'paramız olur olmaz getirip borcumu ödeyeceğim.'
 
Manav kendisine bir kredi açamayacağını çünkü onun eski müşterisi olmadığını,kendisinde bir hesabının bulunmadığını söyler.
 
 O sırada dükkanın dışında bekleyen bir müşteri ikisinin arasında devam eden bu konuşmayı dinlemektedir.İçeriye girerek manava yaklaşır ve: 'ben o kadının almak istediklerine kefilim' der. 'ailesinin ihtiyacı olan şeyleri ona ver.'
 
Bunun üzerine manav çok isteksiz bir şekilde kadına döner ve 'bir alışveriş listen var mıydı? Diye sorar.Kadın 'evet efendim' der. 'tamam' der manav. 'şimdi onu terazinin şu kefesine koy,onun ağırlığınca diğer kefeye istediklerinden koyacağım'
 

Kadın bir an duraklar,sonra başını önüne eğer ve çantasını açarak üzerine bir şeyler karalanmış bir kağıt parçasını çıkartır ve manavın kendisine gösterdiği kefeye özenle bırakırken başı hala öne eğiktir.
  
Manavın ve diğer müşterinin gözleri terazinin kefesine dikilirken hayretle büyümüştür.Manav müşteriye dönerek,kısık bir sesle 'inanamıyorum' der.İnanılacak gibi değildir.
 
Müşteri manava gülerken manav çoktan diğer kefeye eline geçeni doldurmaya başlamıştır ama nafile,diğer kefeyi yerinden bile kıpırdatamamıştır.
 
Terazinin kefesi artık üzerindekileri alamayacak kadar doldurduğunda çaresiz hepsini bir torbaya doldurarak kadına verir.Şaşkınlıkla üzerinde bir şeyler çiziktirilmiş kağıdı eline alır ve okur.Bir de bakar ki orda bir alışveriş listesi yoktur.Sadece bir dua yazılıdır.
 
 
                    ALLAH'IM